Munckhof touringcar strandt in Spaanse sneeuw
Munckhof verzorgt jaarlijks een aantal meerdaagse reizen in opdracht van Stichting Hartpatiënten Nederland. Middels deze stichting krijgen hartpatiënten de mogelijkheid om onder medische begeleiding een reis te maken naar zonnige bestemmingen in Zuid-Europa. Begin maart stond er ook een reis gepland, die uitgevoerd werd door Wim Godding, chauffeur van Munckhof Reizen uit Horst. Ondanks dat de reis begon als een normale busreis naar Spanje maakte Wim en de reizigers enkele spannende uren mee toen het op de laatste dag begon te sneeuwen. Reden voor een interview met Wim om meer te weten te komen over zijn indrukwekkende avontuur.
Wim, kun je eens vertellen hoe het allemaal begon?
“De reis verliep eigenlijk zoals elke andere reis. Het was redelijk mooi weer, zo’n 11 tot 16 graden en het hele programma liep volgens planning. Op de laatste dag in Spanje ga ik meestal een korte excursie maken met de mensen. Ik zorg dat ik ’s middags dan weer op tijd bij het hotel ben zodat we de volgende dag uitgerust aan de terugreis kunnen beginnen. Het weer was omgeslagen op de laatste dag; het was koud, regenachtig en guur. Ik besloot daarom om naar het nieuwe overdekte winkelcentrum van Girona te gaan, op slechts 35 kilometer van ons hotel. Onderweg veranderde echter de regen langzaam in natte sneeuw.”
Wat heb je toen gedaan?
“Het was natte sneeuw, ik maakte me eigenlijk nog geen zorgen. Het was wel vreemd dat het ontzettend druk was op de weg. In Girona stonden de wegen helemaal vol. Achteraf denk ik dat er een weeralarm afgegeven is, maar daar wist ik op dat moment natuurlijk nog niks van.”
Toen iedereen een tijdje bij het winkelcentrum was, wilde je de mensen weer ophalen. Hoe ging dat?
“Vanuit het centrum van de stad ben ik op een gegeven moment weer naar het winkelcentrum gereden. Het sneeuwde inmiddels behoorlijk en de vlokken waren zo groot als 2 euro munten. Ik ben ruim een uur bezig geweest om bij het winkelcentrum te komen, terwijl ik er ’s ochtends maar een kwartiertje over gereden had.”
Iedereen zat uiteindelijk weer in de bus en toen ben je terug gegaan naar het hotel?
“Dat was wel de bedoeling. Het was alleen steeds harder gaan sneeuwen. We zaten in een sneeuwstorm en konden er niet meer uitkomen. Overal op rotondes liep het verkeer vast en stonden auto’s vast op de weg. De rijksweg naar het hotel was afgesloten dus besloot ik om via lokale wegen te rijden. Bij iedere straat die ik in reed stond het verkeer vast. Ik heb regelmatig meegeholpen om auto’s uit de sneeuw te scheppen zodat we weer verder konden, een paar meter kon ik rijden en dan begon het weer opnieuw. Het was inmiddels donker geworden, toen ik weer een straat in reed. Een politieman sprak me aan en vertelde me dat ik alleen nog terug kon gaan naar Girona. De rest stond helemaal vast. Dan besef je pas dat je het hotel niet meer gaat halen.”
Hoe ben je daar toen mee omgegaan?
“Ik heb toen meteen gebeld met de planning van Munckhof in Horst en de Stichting Hartpatiënten in Roermond. Het duurde even voordat ik verbinding had want het hele telefoonverkeer was in Spanje ontregeld. Toen ik uiteindelijk iemand aan de telefoon kreeg hebben zij me meteen geholpen en zijn gaan zoeken naar alternatieven. Op dat moment merk je echt dat de organisatie van Munckhof ontzettend stevig staat. Ondanks dat ik alleen in Spanje zat, word je aan alle kanten geholpen door de collega’s op kantoor. We hebben toen in overleg afgesproken dat ik terug naar Girona zou rijden en dat zij vanuit Nederland zouden kijken of er hotels nog ruimte hadden voor ons.”
Terug naar Girona dus. Hoe reageerden de reizigers?
“Ze hadden veel begrip voor de situatie. De saamhorigheid was echt geweldig. Ik zorgde er voortdurend voor dat de reizigers op de hoogte waren van de laatste situatie. Die open communicatie werd als heel prettig ervaren. De weg naar Girona duurde ook weer erg lang, maar uiteindelijk kwamen we in het begin van de nacht in Girona aan. Bij de hotels was het helaas niet gelukt om nog kamers vrij te krijgen voor de hele groep. We waren dus genoodzaakt om naar de noodopvang in de gymzaal te gaan.”
Bij de noodopvang was wel nog genoeg ruimte?
“Ja, in principe konden we daar goed terecht. Ik ben samen met de medische begeleider Peter gaan kijken in de zaal. Het bleek alleen dat de mensen op een betonnen vloer moesten slapen met een klein dekentje. We hebben toen maar besloten dat we beter in de bus konden slapen. Ik heb toen rond 2.00 uur de bus geparkeerd, de gordijnen gingen dicht en we zijn gaan slapen. De volgende ochtend was het prachtig weer. Ik ben toen op pad gegaan om wat spullen te kopen voor een ontbijt. Alles was alleen gesloten omdat overal de stroom was uitgevallen.
Wat heb je toen gedaan?
Ik heb toen eerst overlegd met mijn bedrijfsleider in Horst om een plan van aanpak te maken voor de dag. Vervolgens ben ik in de bus gestapt om weer terug naar het winkelcentrum te rijden. We hadden nog geen avondeten gehad en ook geen ontbijt, dus iedereen had ontzettende honger. Bij het winkelcentrum konden we gelukkig even ontbijten en nog uitrusten. Uiteindelijk zijn we rustig terug naar het hotel gereden waar we rond de middag aankwamen. We zijn alles bij elkaar ruim 24 uur onderweg geweest.”
Wim en de reizigers zijn met een dag vertraging in Nederland aangekomen en werden daar meteen goed ontvangen. Vanuit zowel Munckhof als de Stichting Hartpatiënten Nederland werd prima gereageerd op de situatie, waardoor het ongemak voor de reizigers zo beperkt mogelijk bleef.
De situatie liet tevens zien dat de organisatie van Munckhof enorm veel kennis en ervaring heeft en dat chauffeurs en planning ontzettend goed op elkaar ingespeeld zijn.
Foto's
Munckhof Groep
Handelstraat 15, 5961 PV Horst
Postbus 6033, 5960 AA Horst
T. (077) 397 8880
F. (077) 397 8869
E. info@munckhof.nl
